[ Pobierz całość w formacie PDF ]
PIERWSZA POMOC
Życzę miłej lektury J warto to przejrzeć a nie wkuwać na pamięć
PIERWSZA POMOC – ratowanie osoby w stanie nagłego zagrożenia przez osobę znajdującą się na miejscu zdarzenia.
KWALIFIKOWANA PIERWSZA POMOC – czynności podejmowane przez ratownika.
RESUSCYTACJA – czynności mające na celu przywrócenie oddechu i czynności serca
REANIMACJA – czynności majce na celu przywrócenie czynności serca, oddechu oraz przytomności.
NZK – nagłe zatrzymanie krążenia
RKO – resuscytacja krążeniowo – oddechowa.
POSZKODOWANY – to każda osoba biorąca udział w zdarzeniu.
WYPADEK JEDNOSTKOWY – zdarzenie, w którym wszyscy poszkodowani którzy odnieśli obrażenia mogą otrzymać pomoc na poziomie zaawansowanym (specjalistycznym).
Każdy z poszkodowanych otrzymuje zabezpieczenie medyczno – specjalistyczne.
WYPADEK MNOGI – zdarzenie, w którym wszyscy poszkodowani, którzy odnieśli obrażenia mogą otrzymać pomoc na poziomie podstawowym.
Jest taka sama ilość lub więcej ratowników co poszkodowanych.
WYPADEK MASOWY – wypadek, w którym siły i środki na miejscu zdarzenia są za małe żeby wszystkim poszkodowanym udzielić pomocy w stopniu podstawowym.
Przy wypadku masowym dokonuje się segregacji i podejmuje decyzje o priorytetach transportowo – leczniczych.
TRIAGE (triaż) – tzn. segregacja: przydzielenie odpowiednich kolorów do osób poszkodowanych
czarny – brak oddechu i tętna
czerwony – transportować w pierwszej kolejności
żółty – transportować w drugiej kolejności
zielony – transportować jako ostatni
ANATOMIA I FIZJOLOGIA CZŁOWIEKA
Nasz życie bezpośrednio zależy od:
- układu nerwowego
- układu oddechowego
- układu krążenia
UKŁAD NERWOWY – pośrednio lub bezpośrednio „nadzoruje” i „steruje” wszystkimi procesami zachodzącymi w organizmie ludzkim.
UKŁAD ODDECHOWY – funkcja tego układu (najważniejszą z punktu widzenia ratownictwa jest wymiana gazowa zachodząca w płucach i polegająca na pobraniu tlenu i wydaleniu z organizmu dwutlenku węgla.
BUDOWA UKŁADU ODDECHOWEGO:
1. Górne drogi oddechowe:
- jama nosowa
- gardło
- krtań
2. Dolne drogi oddechowe:
- tchawica
- oskrzela
3. Płuca
- pęcherzyki płucne
UKŁAD KRĄŻENIA - ma za zadanie dostarczyć tlen i substancje odżywcze do komórek oraz odbierać z komórek produkty przemiany oraz dwutlenek węgla.
BUDOWA UKŁADU KRĄŻENIA:
1. Serce
2.Naczynia krwionośne
- tętnice
- żyły
- naczynia włosowate
3. Krew
BEZPIECZEŃSTWO WŁASNE RATOWNIKA:
- rękawiczki jednorazowe
- okulary ochronne
- zabezpieczenie głowy
- odpowiednia odzież
POSZKODOWANY NIEPRZYTOMNY – osoba, która nie reaguje na bodźce zewnętrzne (nie otwiera oczu, nie rozmawia).
ZASADY ZBIERANIA WYWIADU
OD OSOBY POSZKODOWANEJ:
S – SYPMTOMY, OBJAWY
A – ALERGIE
M – MEDYKAMENTY, LEKI
P – PRZESZŁOŚĆ CHOROBOWA
L – LUNCH, OSTATNIA POSIŁEK
E – OKOLICZNOŚCI ZDARZENIA
A – ALERT (pacjent przytomny, skupia uwagę)
V – VERBAL (pacjent reaguje na polecenia głosowe)
P – PAIN (pacjent reaguje na bodźce bólowe)
U – UNRESPONSIUE 9 pacjent nieprzytomny, nie reaguje na żadne bodźce)
S – ŚWIADOMOŚĆ
O – ODDECH
S – SKÓRA
A – AIRWAY – DROGI ODDECHOWE (udrożnienie dróg oddechowych)
B – ODDYCHANIE, WENTYLACJA (ocena oddechu)
C – CIRCULATION – KRĄŻENIE ( bicie serca, tętno, puls, kontrola krążenia)
D – BADANIE POSZKODOWANEGO oraz DEFIBRYLACJA
Niedrożność dróg oddechowych – najczęstszą przyczyną jest opadający język na tylnią ścianę gardła (mięśnie szkieletowe u osób nieprzytomnych ulegają zwiotczeniu)
METODY UDRAŻNIANIA DRÓG ODDECHOWYCH:
1. Udrożnienie typu czoło – żuchwą (jedna dłoń na czoło, palcami drugiej dłoni unosimy żuchwę a następnie odginamy głowę do tyłu).
Ta technika jest przewidziana dla sytuacji nieurazowych.
2. Zmodyfikowane wysunięcie żuchwy – tzw. wyluksowanie żuchwy- (nie odginamy głowy do tyłu tylko wysuwamy żuchwę do przodu – ku górze).
Technika przewidziana dla osób po urazie – ochrona kręgosłupa szyjnego.
PRZYRZĄDOWE METODY UDROŻNIANIA
DRÓG ODDECHOWYCH:
1. Rurka ustno – gardłowa
Stosujemy ją gdy osoba jest w pełni nieprzytomna (ma zniesiony odruch wymiotny)
Aby dobrać odpowiedni rozmiar rurki należy zmierzyć odległość od płatka ucha do kącika ust lub od kąta żuchwy do siekaczy szczęki górnej.
Lepiej jest wziąć rurkę dłuższą niż krótszą – krótsza może spowodować przesunięcie języka do tylnej ściany gardła i nasilenie niedrożności dróg oddechowych.
OCENA KRĄŻENIA:
1. Ocena tętna na tętnicy szyjnej – osoby dorosłe oraz dzieci w wieku 1 - 8 lat (nieprzytomne).
2. Ocena tętna na tętnicy promieniowej – dorośli i dzieci w wieku 1 – 8 lat (przytomni bez oznak wstrząsu).
3. Niemowlaki – ocena tętna na tętnicy ramieniowej.
4. Ocena innych czynności – oznak krążenia
(jeżeli po wstępnych oddechach albo wentylacji poszkodowany zaczyna:
- kaszleć
- chrząkać
- połykać ślinę
- poruszać się czy spontanicznie oddychać
- otwierać oczy
to na pewno ma zachowaną akcje serca.
W – WSPARCIE PSYCHICZNE
T – TLENOTERAPIA
O – OKRYCIE
P – POZYCJA
A – KONTROLA ABC
ZABURZENIA KRĄŻENIOWO – ODDECHOWE
W STANACH NIEURAZOWYCH:
1. Atak serca
2. Udar mózgu
3. Drgawki
4. Cukrzyca
5. Omdlenie
ATAK SERCA
OBJAWY:
- silny ból w klatce piersiowej o charakterze:
v rozlanym
v promieniującym
v ściskającym
v piekącym
v kłującym ale nie w jednym punkcie
- duszność
- skóra na twarzy jest blada, zlana zimnym lepkim potem
- uczucie lęku, niepokoju, lęk przed śmiercią, poszkodowany często mówi, że czuje się tak jakby miał umrzeć
- może wystąpić utrata przytomności
POSTĘPOWANIE:
- wezwać pomoc
- kontrola ABC
...
[ Pobierz całość w formacie PDF ]© 2009 Zaopiekuj się moim sercem - zostawiłem je przy tobie. - Ceske - Sjezdovky .cz. Design downloaded from free website templates